.
Istaknutu ulogu u istoriji Rusije odigrala je devojčica rođena u Polabskoj Srbiji, ruska carica Katarina II, koja se pre prelaska u pravoslavlje zvala Sofija Anhalt-Cerbstska, to jest Srpska. Sasvim je moguće da je upravo Lužičko srbsko poreklo omogućilo Katarini da se tako lako i uspešno uklopi u slovensku sredinu ruske aristokratije i donese popriličnu korist Rusiji.
Malo se zna da je ruska carica Katarina Velika, druga žena cara Petra Velikog, koja je Rusijom vladala od 1762. do 1796. godine, prva upozorila na germansku politiku protiv Slovena. Podstaknuta germanskom žudnjom za slovenskim prostorima, ona je i pruskom kralju i austrijskom caru dala na znanje da superiornost u Evropi ima slovenska, a ne germanska rasa. Na germansko nadmeno isticanje svoje rase kao najstarije, carica Katarina je odgovarala ”da mjera i dokaz starine jednog naroda nije izmišljeni mit, već njegov jezik. A kako se saznaje da je jezik slovenskih predaka bio prvobitni jezik ljudskog roda, to mora da stoji da je rasa slovenska starija od germanske”.
Pruskog kralja i austrijskog cara Katarina Velika je opominjujuće podsjećala i na svireposti koje su Njemci primjenjivali prema sjevernim Slovenima, posebno njenim precima Lužičkim Srbima, pri njihovom nasilnom prevođenju u katoličku vjeru i germanizaciji.
Svoja istupanja, stavove i zamisli Katarina Velika nije saopštavala samo sa pozicija neprikosnovenosti carskog trona, već i sa polazišta naučne misli i dokazanih istina. Kažu da je ona bila vrlo, vrlo prosvećena i umna žena. Oko sebe je okupljala najučenije Ruse, a održavala je lične veze i korespondenciju i sa najumnijim ljudima Evrope toga vremena, među kojima su bili Volter, Didro, d’Alamber i drugi.
Carica Katarina je istupala promišljeno. Svjesna svoje carske odgovornosti, ali i potrebe da se u vrijeme, kada su Njemci smišljeno stvarali mit o sebi kao arijevskoj rasi starijoj, pa time i nadređenoj drugim rasama – skrene pažnja na Slovenstvo, njegovu važnost i veličinu, drevnost i autohtonost.
Vjeruje se da je na Katarinin odios prema Germanima, osim državnih interesa, uticalo i njeno porijeklo, za koje se govorilo, a u Njemačkoj i pisalo, da je germansko. Dokaz za ovu tvrdnju bješe oblast Anhalt-Zerbst u kojoj je njen otac, bio princ. A namjera? …Da je uprkos svemu oglase Njemicom,
ali ne sa željom da je posvoje, već da je kao takvu omraze narodu ruskom.
S toga razloga i po caričinom nalogu, ruski istoričari su se dali na proučavanje njenog korena i porekla i došli do neporecivih saznanja da su njeni preci – ne Germani, već Lužički Srbi i da se, uprkos nasilnoj germanizaciji, još zovu Serbosi. A to što je njen otac bio prnnc oblasti Anhalt-Zerbst (Serbst), koja se prije germanizacije zvala Srbište, ne može izmijeniti plemenito caričino porijeklo, dakle ni njenu pripadnost slovenskom rodu.
Nakon ovih saznanja, istoričari ruski su na sav glas govorili:
”Katarina Velika, carica ruska, nije Njemica, već prava i plemenita SRPKINjA”.
Time ona još više omili ruskom rodu i narodu.
( Na ovu temu pariski ”Figaro”,od 8.jula1984.godine, donio je zanimljiv tekst).
